Η κλιμάκωση σε ρητορικό επίπεδο της τουρκικής επιθετικότητας τις τελευταίες εβδομάδες, κάτι που παρατήρησε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη συνέντευξή του, δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αποσπασματική.
Ορισμένοι την αξιολογούν ως συγκυριακή, επειδή συμπίπτει με την ωρίμανση μίας σειράς κινήσεων από ελληνικής πλευράς, όπως η συμφωνία με το Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η επικείμενη επανέναρξη των δραστηριοτήτων για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.
Αυτό ισχύει εν μέρει. Όντως η πύκνωση και η ένταση των τουρκικών δηλώσεων είναι ευθέως ανάλογη με την εξέλιξη ελληνικών κινήσεων, αλλά ο λόγος είναι ότι οι αποφάσεις της Ελλάδας αλλάζουν δομικά το σκηνικό. Μεταβάλλουν συνολικά το τοπίο στο οποίο έχει συνηθίσει και αφεθεί να λειτουργεί η Άγκυρα, διαμορφώνοντας ψευδοαφηγήματα όπως αυτό της «Γαλάζιας Πατρίδας» και επιχειρώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα τύπου τουρκολιβυκό μνημόνιο και θαλάσσια πάρκα.
Η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με την προοπτική σοβαρής διατάραξης της στρατηγικής της, επειδή τα γεγονότα στην περιοχή και συγκεκριμένα στο τρίγωνο Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ έχουν και αυτά στρατηγικό χαρακτήρα και χαράσσουν μόνιμο γεωπολιτικό αποτύπωμα που διεμβολίζει τον τουρκικό σχεδιασμό.
Αυτό προσπαθεί να προλάβει η τουρκική πλευρά με τις δημόσιες δηλώσεις, οι οποίες ενσωματώνουν όλο και πιο έντονα απειλητικό μήνυμα και στην ουσία υπονοούν ένα νέο, άτυπο αυτήν τη φορά, casus belli.
Δεν πρόκειται για «προκλητικές δηλώσεις», όπως πολλές φορές πρόχειρα λέγεται, αλλά για μία υπολογισμένη και μεθοδευμένη οικοδόμηση πλαισίου, με το οποίο επιχειρεί να αποτρέψει τα επερχόμενα μέσω του εκφοβισμού για θερμό επεισόδιο και μονομερή στρατιωτική παρέμβαση.
Αυτός είναι ο λόγος που χρησιμοποιεί το αίολο επιχείρημα ότι η εξοπλιστική αναβάθμιση των ελληνικών νησιών συνιστά απειλή για την Τουρκία.
Είναι κάτι που συμπεριλαμβάνεται πλέον σε κάθε επίσημη τουρκική δήλωση.
Φτιάχνει αιτιολογικό πλαίσιο περί δήθεν απειλής από την Ελλάδα, υπονοώντας ότι νομιμοποιείται να προχωρήσει ακόμα και σε προληπτικό πλήγμα, όταν παραδείγματος χάρη θα αρχίσουν να καταφθάνουν τα πρώτα στοιχεία από την «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Μέσω των εξοπλιστικών αποφάσεων, των ενεργειακών έργων και του ευρύτερου συμφωνημένο στρατηγικού προσανατολισμού που αναδύεται από την εμβάθυνση της σχέσης της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ αποσυναρμολογείται ο χάρτης που έχει ο Ερντογάν στο μυαλό του.
Το επόμενο διάστημα, επειδή θα πρέπει να τηρηθούν χρονοδιαγράμματα, θα υπάρξει αναμέτρηση βούλησης και αποφασιστικότητας μεταξύ των δύο πλευρών, μεταξύ άλλων και στο πεδίο και όχι μόνο διακηρυκτικά.
Πλησιάζουμε σε σημείο καμπής. Αν η Ελλάδα περάσει το τεστ, θα αποδείξει ότι αλλάζει επίπεδο κυρίως αντιληπτικά, διότι εκεί βρίσκεται ο πραγματικός κόφτης.
Εφημερίδα Απογευματινή
