Η διαφυγή που επιχειρεί ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ως προς το πλέγμα των δυτικών κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας έχει ένα αρχικό στόχο. Να αυξήσει την προσφορά του πετρελαίου κίνησης στις διεθνείς αγορές. Το ντίζελ είναι κρίσιμο καύσιμο, γιατί συνδέεται με την αγροτική παραγωγή, τις μεταφορές και την αυξανόμενη ακρίβεια στην καθημερινότητα των πολιτών. Η πάγια διάθεση του Λευκού Οίκου είναι να προκύψει το συντομότερο δυνατόν μια εκεχειρία στον πόλεμο στον Βορρά. Βρισκόμαστε ήδη στον πέμπτο χειμώνα μετά την εισβολή των Ρωσικών δυνάμεων στην επικράτεια της Ουκρανίας. Μια στρατιωτική ειδική επιχείρηση μετατράπηκε με το πέρασμα του χρόνου σε πόλεμο μεταξύ τακτικών δυνάμεων. Στη συνέχεια σε έναν πόλεμο τυφλό, αργό και καταστροφικό με κύριους στόχους ενεργειακές και κρίσιμες υποδομές, αλλά και κατοικημένες περιοχές. Ακριβώς επειδή η Ευρώπη με όλες της τις δυνάμεις στηρίζει την αποτροπή του Κιέβου – με πληροφορίες, ειδικές δυνάμεις, εξοπλισμούς και οικονομική βοήθεια- η σύγκρουση συνεχίζεται.
Οι συνθήκες για τις ευρωπαϊκές δυνάμεις με το πέρασμα του καιρού γίνονται όλο και πιο περίπλοκες. Υπάρχουν κεντρικές δυνάμεις όπως η Γερμανία κι η Βρετανία, έστω και αν βρίσκεται εκτός ΕΕ που επιμένουν στην όξυνση και τη διεύρυνση του πολέμου εναντίον της Ρωσίας, με το επιχείρημα ότι η Ουκρανία αποτελεί τον πρώτο στόχο. Θα ακολουθήσουν κατά την οπτική τους και νέες εστίες στις Βαλτικές χώρες ή στις Σκανδιναβικές. Η περίπτωση της ένταξης της Φιλανδίας και της Σουηδίας στο συνασπισμό του ΝΑΤΟ υπήρξε μια θετική εξέλιξη και τιμωρία της Μόσχας για την πρωτοβουλία της να ξεκινήσει τον πρώτο πλήρους ισχύος πόλεμο στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο. Η Ρωσία ακολουθεί τη συνήθη στρατηγική της των μακρών, αιματηρών και επίμονων πολέμων στον Καύκασο. Επιχειρεί στην Ουκρανία με παρόμοιο πλάνο όπως στην Τσετσενία. Εκεί ο πόλεμος, βρώμικος και χωρίς κανόνες κράτησε μια ολόκληρη δεκαετία μέχρι η Ρωσία να επικρατήσει και να ελέγξει τη χώρα.
Στην Ουκρανία δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Η Ευρώπη δεν αντέχει μια τέτοια κατάσταση πλέον. Οι λαοί και οι οικονομίες της Ευρώπης βρίσκονται υπό ασφυκτική πίεση. Με δεδομένο ότι μετά την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, όλο το κόστος της οικονομικής στήριξης του πολέμου το έχουν επωμισθεί οι ευρωπαϊκές δυνάμεις. Στην παρούσα πλέον φάση, πέραν των εξοπλισμών, την Ευρώπη την απειλούν οι απαγορευτικές τιμές της ενέργειας, η κρίση των κρατικών ομολόγων, τα υψηλά επιτόκια στην αγορά χρήματος, αλλά πλέον και οι απειλές που πυκνώνουν και στη Μαύρη Θάλασσα.
Ο Τραμπ προτείνει και προωθεί εκεχειρία και διαπραγματεύσεις. Ταυτόχρονα θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η εξαγορά από αμερικανικά συμφέροντα των εξωτερικών δραστηριοτήτων της Ρωσικής Lukoil. Ποσότητες, διυλιστήρια, πρατήρια και στην Ευρώπη. Οι ΗΠΑ οργανώνουν εν μέσω πολέμου την επόμενη ημέρα στην Ευρασία. Η Ευρώπη χρεοκοπεί ψάχνοντας στην παρούσα φάση 100 δισ. ευρώ επιπλέον για να στηρίξει την Ουκρανία. Η κεντρική τεχνοκρατία και γραφειοκρατία των Βρυξελλών έχασε την ευκαιρία σε έγκαιρο χρόνο να γεμίσει τους αποθηκευτικούς χώρους με αμερικανικό LNG από τις θερμές ασφαλείς θάλασσες. Τον Κάθετο Διάδρομο από την Ελλάδα προς τα Βαλκάνια, την Ανατολική και τελικά Κεντρική Ευρώπη, με μεσοπρόθεσμα συμβόλαια για να πιεσθεί το κόστος. Στην παρούσα φάση που οι λαοί εξεγείρονται στην Κεντρική Ευρώπη και την Ιβηρική οι Βρυξέλλες προτείνουν μείωση της κατανάλωσης τον χειμώνα και όχι ρήτρες πρόσκαιρης διαφυγής από την ασφυκτική πειθαρχία. Αν ο πόλεμος συνεχισθεί και οι θαλάσσιες διαδρομές μέσω της Μαύρης Θάλασσας απειληθούν επιπλέον αναδεικνύεται μία πραγματικότητα. Ο Κάθετος Διάδρομος που είναι χαραγμένος από την Ευρώπη για την Ευρώπη και όχι μέσω Τουρκίας όπως οι αγωγοί πριν από 20 χρόνια μπορεί να εξελιχθεί σε εμπορική και σιδηροδρομική διαδρομή Αλεξανδρούπολη – Οδησσός. Ταυτόχρονα η ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας θα πρέπει να επανεξετασθεί σε επίπεδο συλλογικής εμπλοκής. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δημιουργεί όλο και περισσότερα νέα δεδομένα μέσα από τις καταστροφές που επιφέρει.
Εφημερίδα Απογευματινή
