Ας μιλήσουμε ξανά για τις ανισότητες. Δεν αφορούν μόνο τις μισθολογικές διαφορές. Σήμερα θα δούμε πώς οι «μικρές λεπτομέρειες» των ελλείψεων στην εκπαίδευση δημιουργούν προβλήματα σε απομακρυσμένα σημεία της χώρας-νησιά ή ορεινές περιοχές. Έχουμε δύο παραδείγματα. Στα Κύθηρα, η εκπαιδευτικός Μαθηματικών που κατέχει οργανική θέση στο Γυμνάσιο και έχει οριστεί αναπληρώτρια Διευθύντρια και Σύμβουλος Σχολικής Ζωής έχει διατεθεί για 14 διδακτικές ώρες την εβδομάδα στο Γενικό Λύκειο για να καλυφθεί το κενό. Την ίδια στιγμή, ώρες Μαθηματικών στο Γυμνάσιο καλύπτονται με υποχρεωτική υπερωριακή διδασκαλία εκπαιδευτικών άλλων ειδικοτήτων! Γονείς, καθηγητές και μαθητές τονίζουν ότι η ρύθμιση αυτή δημιουργεί εύλογο προβληματισμό τόσο για τη συνέχεια της διδασκαλίας όσο και για την απρόσκοπτη άσκηση των καθηκόντων της στο Γυμνάσιο. Παρά τη μετακίνηση, στο Γενικό Λύκειο εξακολουθούν, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, να παραμένουν ακάλυπτες 17 διδακτικές ώρες Μαθηματικών εβδομαδιαίως. Και αυτό, ενόψει των προαγωγικών και απολυτήριων εξετάσεων, καθώς και των Πανελλαδικών Εξετάσεων για τους μαθητές που θα συμμετάσχουν σε αυτές.
Σε ορεινή κωμόπολη του νομού Χανίων έχουμε το 2026 τον «θεσμό» της συνδιδασκαλίας -πρώτη τάξη με δευτέρα, τρίτη με τετάρτη, πέμπτη με έκτη-, με κενά στους δασκάλους, που παίρνουν χαρακτήρα μονιμότητας τα τελευταία χρόνια. Πάμε τώρα στο παράδοξο. Ένας μαθητής της Γ’ Δημοτικού, παρακολούθησε πρόπερσι πρώτα την τέταρτη τάξη και πέρυσι διδάχτηκε την ύλη της τρίτης τάξης. Φέτος, στη συνδιδασκαλία πέμπτης και έκτης τάξης, παρακολουθεί την έκτη! Δηλαδή, από την τρίτη τάξη πέρυσι, βρίσκεται στην έκτη φέτος. Και τι γίνεται στην περίπτωση αυτή; Οι γονείς προσφεύγουν σε ιδιαίτερα για να καλυφθεί το χάσμα!
Το ερώτημα είναι το εξής: Υπάρχει μια αλυσίδα εξουσίας – η διεύθυνση του σχολείου, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η Περιφέρεια, το υπουργείο Παιδείας; Πώς είναι δυνατόν να μην ανιχνεύονται αυτού του είδους οι ανισότητες; Και αν αυτό γίνεται από κάποιους αρμόδιους κρίκους, πού κολλάει η επίλυση ενός προβλήματος που μοιάζει αυτονόητο; Πώς θα ήταν τα δεδομένα εάν κάποιοι μαθητές στα σχολεία αυτά ήταν παιδιά παραγόντων στους «αρμούς της εξουσίας»; Είναι αυτά τα «μικροπροβλήματα», τα οποία αν αθροιστούν στην επικράτεια συνιστούν σοβαρό δομικό πρόβλημα στην επίλυσή τους. Παράλληλα, είναι μικροί «συσσωρευτές» δυσαρέσκειας για τις ανισότητες που χρονίζουν. Και συχνά η «ποσότητα» της δυσαρέσκειας μεταφράζεται σε προειδοποιητικά μηνύματα προς κάθε εμπλεκόμενο, που νίπτει τας χείρας του.
Εφημερίδα Απογευματινή
