Η προεδρία Τραμπ θα επιδιώξει όπως ήδη έχει ανακοινώσει και μάλιστα με πομπώδη τρόπο έναν πρωτοφανή οικονομικό αποκλεισμό του Ιράν. Η φράση που χρησιμοποιήθηκε από την Ουάσινγκτον είναι περί μιας οικονομικής D-DAY για την Τεχεράνη. Το σκεπτικό των Αμερικανών είναι ότι σε κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα, που σε καμία περίπτωση όμως δεν θα είναι άμεσο, η ηγεσία των Φρουρών και των Μουλάδων να αναγκασθούν να συμφωνήσουν και μεταξύ τους και με τις ΗΠΑ σε μια συνθήκη για την ελευθεροπλοΐα των Ορμούζ.
Το γεγονός ότι ο πρόεδρος Τραμπ συσχέτισε τον οικονομικό αποκλεισμό με την απόβαση στη Νορμανδία στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προφανώς είναι και μια υπενθύμιση και στις θυσίες που συνεπαγόταν σε άνδρες και μέσα η απόφαση αλλά και η εκτέλεση του σχεδίου αυτού τότε. Στην προκειμένη περίπτωση οι Αμερικανοί αναλαμβάνουν ένα μεγάλο ρίσκο. Ο δε πρόεδρος Τραμπ και ένα κρίσιμο για τη συνέχεια πολιτικό ρίσκο με δεδομένες τις «ενδιάμεσες εκλογές» στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο.
Το καθεστώς στο Ιράν να αντέξει την πίεση. Γιατί μπορεί το μήνυμα «είτε με μας είτε απέναντι» που εξέπεμψε ως προς τη συνέπεια στον αποκλεισμό που θα πρέπει να επιδείξουν οι άλλες χώρες, να εισακουσθεί από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και ούτω καθεξής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι βέβαιο ότι θα το ακολουθήσουν δυνάμεις όπως η Κίνα ή η Ρωσία από τους Brics. Πεκίνο και Μόσχα έχουν κάθε λόγο να φροντίσουν είτε με οικονομικά μέσα είτε με πυρομαχικά και πληροφορίες να διατηρήσουν το ιρανικό καθεστώς ζωντανό και να οδηγήσουν τις ΗΠΑ σε μια περαιτέρω ταπείνωση και απομυθοποίηση. Εξάλλου αν ο πρόεδρος Τραμπ αντιδράσει με κυρώσεις σε βάρος τους θα ξεκινήσει ένας φαύλος κύκλος που έχει ξανασυμβεί. Η D-DAY στην περίπτωση αυτή θα αφορά την επιρροή των ΗΠΑ.
Eφημερίδα Απογευματινή
